Μιὰ σκέψη πάνω στὸ “… λάδι σε καμβά… … την δεκαετία του ’80… Βικτώρια!”

  1. Και προχωρώ ,προχωρώ χωρίς σταματημό στο πανέμορφο αυτό δάσος ,γιατί νοιώθω το βάθος του και την μεγαλοπρέπειά του με το δικό σας πινέλο .Πανέμορφο Πιπίνα μου!

    Μοῦ ἀρέσει

    Ἀπάντηση

Σχολιάστε