Στον Άη-Γιάννη

Στον Άη-Γιάννη Λευκάδα, καλοκαίρι 1965  (αληθινή αφήγηση) Νά ‘μαι λοιπόν στους Τσουκαλάδες Λευκάδας, με την αγαπημένη φίλη-συμφοιτήτρια, Σοφία Β....ού. Νέες, γεμάτες με την εμπιστοσύνη που εμπνέει το νεαρό της ηλικίας μας, γεμάτες πόθους και όνειρα για το αύριο, φορτισμένες με καταπληκτική ενέργεια και με μια δύναμη θεϊκιά να τανύζει την ύπαρξή μας... Κι ήταν ένα … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Στον Άη-Γιάννη

Τριλογία: Άνθρωποι μονάχοι! Αφηγήσεις

Ένας Άνθρωπος από το βιβλίο μου ...και ο Θεός έπλασε τον άντρα... «Έτσι λοιπόν ζούσε ο Μάρκος.... Μόνος, εκεί στο μικρό διαμέρισμά του παρέα με τα βιβλία του, όταν δεν εργαζόταν, κι όταν εργαζόταν, έγραφε. Ήταν δημοσιογράφος, συγγραφέας, ποιητής...» Ο Μάρκος ήταν ιδιόρρυθμος. Το πίστευε και ο ίδιος δίπλα στους άλλους που τον γνώριζαν και … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Τριλογία: Άνθρωποι μονάχοι! Αφηγήσεις

Η Βυσσινιά

Η Βυσσινιά Αφήγηση Στο χωριό μου, αφότου πρόσεξα τον κόσμο γύρω μου, τα μικρά σπίτια του πάντα ήταν όμορφα και νοικοκυρεμένα, γιατί κάπως έτσι είναι και οι άνθρωποι που ζουν σ' αυτά: όμορφοι και νοικοκυρεμένοι, μέχρι σήμερα. Το καλοκαίρι, οι μικροί κήποι γεμίζουν με όμορφα λουλούδια, που οι συγχωριανοί φυτεύουν από ενωρίς την άνοιξη, αλλά … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Η Βυσσινιά

Ο «Μοναχός»

Το δεύτερο μέρος της τριλογίας, Άνθρωποι μονάχοι! (Αφηγήσεις) ©Πιπίνα Δ. Έλλη (Elles) από το Βιβλίο …και ο Θεός έπλασε τον άντρα… Σύδνεϋ 2006   Ο «Μοναχός»   Στο βουνό... εκεί ζούσε, σε μία μικρή σπηλιά.  Κάπου εκεί κοντά του περνούσε ένα παρακλάδι του ποταμού που διέσχιζε την κοιλάδα πιο κάτω.  Ένας χώρος ιερός, ασκητικός, ανθρώπινος.  … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Ο «Μοναχός»

Θεατής

Θεατής (Από το κεφάλαιο, Τα παράπλευρα της πείρας, του βιβλίου μου ...και ο Θεός έπλασε τον άντρα..., Σύδνεϋ 2006) Τα αυτοκίνητα ασταμάτητα, περνούν βιαστικά, εκπνέοντας πίσω τους ακόρεστες ποσότητες  μονοξείδιου του υπ’ αριθμόν 1 εχθρού της ατμόσφαιρας του Σύδνεϋ, της μεθυσμένης σειρήνας του Νότου, 24ις ώρες το εικοσιτετράωρο. Καταστρεπτικό παράγωγο των αεί απαραιτήτων καυσίμων κι … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Θεατής

Άνθρωποι μονάχοι…

Άνθρωποι μονάχοι (από την τριλογία, Άνθρωποι μονάχοι) «Υπάρχουν άνθρωποι μονάχοι Σαν το ξεχασμένο στάχυ ........................................... Ανεμοδαρμένοι βράχοι Άνθρωποι μονάχοι Άνθρωποι μονάχοι ................................... Σαν ξερόκλαδα σπασμένα Σαν ξωκκλήσια ερειπωμένα σαν εσένα σαν εμένα» Τα λόγια συναρμονίζονται με τη μουσική και με τη φωνή της γυναίκας. Ο άντρας ακούει καπνίζοντας.  Έχει περάσει το σπαραξικάρδιο στάδιο της ανακάλυψης … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Άνθρωποι μονάχοι…

Η ζωή… δεν είναι πανηγύρι!..

Η ζωή... δεν είναι πανηγύρι!.. Μία ιστορία Το είχε σκεφτεί για πολύν καιρό η Μάρσια, αυτό που πήγαινε να κάνει: τη διαγραφή μιας φιλίας... Αυτό τέλος πάντων είχε πιστέψει ότι ήταν η σχέση της με τη Ρέα. Η φίλη, φίλης αρχικά... και εκείνη τελικά. Πού βάδιζε η σχέση τους επιτέλους; Σκέφτηκε, υπολόγισε τα θετικά και … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Η ζωή… δεν είναι πανηγύρι!..