Χρώματα!..
Κηλίδες ολοκόκκινες
σημάδια της ζωντάνιας.
Κι άλλα, πολλά:
κίτρινα, πράσινα
γκρίζα, μαβιά…
και καφετιά.
Και τ’ απαλά…
εκείνα που δειλά
χαϊδεύουν το φως…
Χρώματα!
Κι ανάμεσό τους
γίγαντες τα κορμιά
σε δίπλευρη αλέα!..
Στο γαλανό στερέωμα
σκόρπιο χρυσάφι ο ήλιος.
Της Ίριδας μεταξωτές
οι άπειρες διαθλάσεις.
Υπάρξεις… άυλες
αχνές, γλυκές τα…
Χρώματα!
Βαθιά νερά βαφτίστηκαν
στους κόλπους της καρδιάς της.
Κι ο μαγικός καθρέφτης τους
φιλοξενεί εικόνες
του πλουμιστού περίγυρου
ανταύγειες… γεμάτες
Χρώματα!
Υπάρξεις απαράμιλλες
ταράζουν το ομοίωμα,
φωνούλες ή κραξίματα
μιας κάποιας ομηγύρεως.
Πνοές ρυθμού στο φύλλωμα
παιδεύουν… την ελπίδα τα
Χρώματα, τα χρώματα!..
Ω! Μια μικρούλα πέρδικα
τον πλάστη της λατρεύει,
σαν πέφτει στάλες το ασήμι
μεταξωτό σιρίτι
και τα στρωσίδια καταγής
μουλιάζουν με το χώμα.
Κι είναι εκείνο… τ’ όμορφο
το γήινο και το ζεστό, το…
Χρώμα!..
Κι άλλοι ακούγονται τριγμοί
αέναα υπάρξεις θεϊκές
γεννιούνται, ανασταίνονται…
αόρατες και ορατές…
Πράσινα φύτρα, φύτρα χλωρά
κεφάλι αναδύουν
τη χωματένια μοίρα τους
γελούν, αιώνια νέα…
Χρώματα!
Ο τελευταίες πινελιές
μενεξεδιές και ροζακιές,
γαλαζωπές και μπλάβες
βυθίστηκαν στου σύννεφου
το πορτοκάλι…
σβήσαν και πάνε τα
Χρώματα…
στα Χρώματα…
Και το Δοξάρι της Ζωής
συνθέτει το Σκοπό Της!..
Πιπίνα Δ. Έλλη
PIPINA ELLES 