From my new book of poetry in Greek…

2017… εδώ είμαστε

και οι αποδείξεις ανικανότητας

επικυρώνονται!

Μια ζωή, άχρηστη ήταν…

όχι όμως  για τον εαυτό της!

Στηριζόταν στον ηλίθιο εγωισμό της,

την υποκριτική θρησκευτικότητα της,

την χθαμαλή προσωπικότητά της.

Δεν υπάρχει λοιπόν θεός!

Υπάρχει ή όχι τελικά;

Αναρωτιέμαι…

Γιατί αν υπήρχε, όλα τα άδικα

και όλη δυστυχία των αδικημένων

θα εξέλειπαν! Υποθέτω!..

Πάλι όμως σκέφτομαι πως ο Κτίστης

θα πρέπει να έχει τις δικές του ιδέες!

Τόσα που βλέπει! Άραγε οργίζεται…

ή γελά με τις ανοησίες και τις κακίες

των θνητών!

Όλα αυτά τα ερωτηματικά…

Ίσως  και να είναι γελοία όλα ετούτα! 

Ωστόσο… εξακολουθούν να με τυραννούν!

Θεωρώ λοιπόν ότι η γνώμη μου

-πιθανόν μη σεβαστή από πολλούς-

θεριεύει ολοένα και περισσότερο, μέσα μου!

Σκέφτομαι τις υπέροχες αγιογραφίες

πλασμένες από ευσεβείς θνητούς

ίσως ακόμη και από γλυκύτατες δοσμένες

στους Αγίους υπάρξεις…

και αισθάνομαι ένοχη…

Ναι, έτσι και περισσότερο… για την

απογοήτευσή μου.

Διαφέρω από τον κοινό συνάνθρωπο;  

Ίσως! Δεν μπορώ να σκεφτώ,

πως είναι δυνατόν να πιστεύω

ότι οφείλουμε να αντικαταστήσουμε

τις τέτοιες δοξασίες

με κάτι διαφορετικό…

Με πρόσωπα σκληρά, με φρύδια συνοφρυωμένα!

Χτίστη μου, πώς επιτρέπεις τον κλέφτη της ηρεμίας

να περνά καλά, να χαίρεται για τα ανήθικα

κατορθώματά του;

Ούτε το υπέροχο Μακρυγιάλι, δεν βοηθά για

να ηρεμήσω!

Μήτε τα όποια παρήγορα λόγια!

Και όμως εγώ είμαι η αδικημένη ύπαρξη.

Η μία… η απαίσια ύπαρξη που βασίστηκε

στη διαβολικότητα της,

υπάρχει ζει και βασιλεύει

και παρά την απαίσια συμπεριφορά της 

και εγώ που στηρίχτηκα στην δικαστική

απόφαση

έρχομαι συχνά αντιμέτωπη με την κακία της!

Ναι… πιστεύει λέει στον Κτίστη μας

όμως είναι τόσο κακός άνθρωπος! 

Δεν υπάρχει τιμωρία για τους δαίμονες

Κτίστη μου;

Έλεος πια θεέ μου! Έλα! Υπάρχεις ή όχι τελικά;

Γιατί τώρα τραβήχτηκε το πράγμα μακριά

και η βαλίτσα δεν σηκώνει επανάληψη!

Παλιά η πονηρή αλεπού και η δικαιοσύνη

εθελότυφλη!

***

Καταφεύγω στο Μακρυγιάλι Ηγουμενίτσας…

όχι για μπάνιο… παρά  για περισυλλογή,

ξεκούραση μακριά από τον συρφετό

που χαμογελά, χαζομιλάει, κοροϊδεύει

ή κοκορεύεται.

Τώρα πια που η σκιά μου

-αν και φαινόταν ότι ηρέμησε!-

«επιτέλους!» λέω τώρα πια

έσπασε και δεν φτιάχνεται ο άρρωστος

συγγενικός κρίκος,

ούτε κι αν είσαι μάγος, πιστέψτε με!

Αλήθεια δεν ξέρω πόσο αντέχει ο άνθρωπος,

ξέρω όμως… πως προσωπικά,

βρίσκομαι στα όριά μου.

Τέλος

***

Μια τρέλα μια βροντή

σκοτάδι αντάρα όλα μαζί

σαλάτα ρωσική

με κομματιάζει!

Ποιος είπε πως,

αδελφός του αδελφού το μάτι

δεν χαρίζει!

Ποιος είπε πως μια μάνα

ίσα τα βγάζει τα παιδιά

ίσα τα αγαπάει

τα μεγαλώνει με χαρά!

Το άδικο την κυβερνά

η ανισότητα την βασιλεύει

η ανάγκη της μοναδική

μαχαίρι στα στήθη του γιου της

του μοναχογιού

βυθίζει ανεξέλεγκτα, ανελέητα

και η κυρία, κέρβερος δαίμονας κακός

εκκλησία σε χώρο τόσο δα, σαν ανοίγει

μια μάγισσα, μια στρίγγλα γριά

γερασμένη η κατάρα

«Θεέ μου δεν υποκλίνομαι στις  λάμιες!»

***

Με πειράζουν με πιέζουν

με συνθλίβουν με σκοτώνουν

με κάτι που δεν πιάνω

ή και που δεν βλέπω

που δεν είναι αισθητό

είναι όμως απέραντα ενοχλητικό!

Σκέφτομαι και πονώ

σκέφτομαι και τρομάζω

σκέφτομαι και φοβάμαι

κι όμως ακόμη δεν το ξέρω!

Με τυλίγει με απειλές

με προβληματίζει μαθές

μελαγχολώ για την άνομη επίθεση

την αγωνία που μου προκαλεί

την αισθητή παρουσία του

εν τη απουσία του…

Αναρωτιέμαι πόσοι άλλοι

έχουν παρόμοια προβλήματα

αν αλήθεια η οδυνηρή ετούτη

παρουσία εν απουσία

είναι «προνόμιο» και άλλων!

Σφίγγω τις γροθιές μου

ανίκανος να αντιδράσω

ή και να παρηγορηθώ

με ένα στοιχείο από το παρόν!

Μελαγχολώ…

Να σκεφτώ δεν μπορώ

να γράψω κάτι όμορφο…

σας λέω πως αδυνατώ!

Αγωνιώ, αγωνιώ, αγωνιώ!

***

Εκδίκηση! Τι εννοείς;

Εκδίκηση = φοβερή κίνηση!

Δεν τελειώνει ποτέ καλά!

Υπάρχει πάντα η ουρά της!

Άκου!

Δεν την γλιτώνει ο εκτελεστής

θα πληρώσει όπως και νά ‘χει

το πράγμα

ακόμη και αν κατέχει του δικαίου

ποσοστό!

Ου φονεύσεις, ου ψευδομαρτυρήσεις, 

ου συκοφαντήσεις!

Γι’ αυτούς η όποια κίνηση εκδίκησης

έχει τα κουσούρια της

δίπλα στη μόνιμη τύψη!

Γιατί και ο «μωρός» υποφέρει

εξ αιτίας ατυχίας…

όχι μόνο ο άδικος ή ο εγκληματίας

που θα έπρεπε να είναι οι τιμωρητέοι!

***

Oh no!

She didn’t finish year 6! 

She cannot be a cleaner

at any school…

even if it is α public one!

She failed to inform

the panel of the judges

re: her qualifications.

Αs if she should have to present

some kind, of special degree

to be able to clean the floors

or to clean the windows…

Oh! certainly… they have to be  spotless!

As for the… toilets, a professor is needed

in order to keep them clean!

This is the decision of the government.

Although the Minister of Education

decides for the children’s education!

As an (expert) journalist… I believe

there goes (the God’s land?)

tumble straight to abyss!

***

Σχολιάστε