Lakrymabunda Mater (A poem from my book of poetry, “NAKED SILENCE”, Poetry 2009)

  Lakrymabunda Mater You understand, what does a MOTHER who lost her child in a warfare, feel? Do you really believe that her tears will ever dry up? Certainly not, if her children continue το perish on the war altar of the powerful! The nations’ incompetency has repeatedly prevailed: They are unable to stop the … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Lakrymabunda Mater (A poem from my book of poetry, “NAKED SILENCE”, Poetry 2009)

Πέρασα κι εγώ από εκεί… (I’ve been there too…) Πομπηία, 3/10/2010

Πέρασα κι εγώ από εκεί… (I’ve been there too...) Πομπηία,  3/10/2010   1.Ο  Δυνάστης του τόπου, αέναα την κίνηση επιβλέπει. Το υπολογίσιμο ύψος του - μειωμένο τώρα πια- βοηθά στην επίβλεψη της χώρας, στα ριζά του! Τα σπλάχνα του αναδεύονται –μια φουσκοθαλασσιά που ορίζεται από ακατάλυτο πάθος!- Κι αν ακόμα προβλέπονται οι προθέσεις του άγνωστο, … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Πέρασα κι εγώ από εκεί… (I’ve been there too…) Πομπηία, 3/10/2010

Το δικό μου… D.N.A.!

Το δικό μου… D.N.A.! ©Πιπίνα Έλλη (Elles), Sydney, Δεν με πειράζει καθόλου να δείχνω τη συγκίνησή μου σα σκύβω ευλαβικά στα σπασμένα μάρμαρα ή στις κιτρινισμένες πλάκες, τις σπαρμένες παντού στο τοπίο μου. Στα χιλιάδες αγγεία και τα αγαλματίδια που ανασαίνουν μετά από χιλιετίες κάθε που σκάβω για να θεμελιώσω κάτι! Και γιατί να ανησυχώ … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Το δικό μου… D.N.A.!

ΜΙΑ ΜΑΣΚΑ, ΕΝΑ ΚΕΝΟ… ΠΟΙΗΣΗ…

Μία μάσκα, Ένα κενό   Who owns life? *** Φοβάμαι για το αύριο το μέλλον του ανθρώπου την ατραπό που χάραξαν για δαύτον δυνάμεις ανόσιες μασκοφορεμένες ‘καραγκιόζηδες’ μάσκες, άδειες παρουσίες, σκιώδεις. Ατραπός είναι, που εκτείνεται γίνεται σκοτεινότερη καταβροχθίζει πληθυσμούς και κουλτούρες. Αν είναι κοινή γνώση ότι οι διεθνείς συνεταιρισμοί υποχρεώνουν τους αδύνατους να πορεύονται τη … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε ΜΙΑ ΜΑΣΚΑ, ΕΝΑ ΚΕΝΟ… ΠΟΙΗΣΗ…

ΜΙΑ ΜΑΣΚΑ ΕΝΑ ΚΕΝΟ*** ΓΕΝΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΟΣ ΕΚΑΣΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΑΥΤΗΣ, ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΟ ΤΟΥΣ

Μία μάσκα, Ένα κενό Ω, Βενετία! Ο ναός απέναντί μας φέρει ελληνική επιγραφή... Μας αγαπήσανε και μας το επιτρέπουνε ή επειδή η χώρα τους είχε άλλοτε κατοικηθεί από Έλληνες αποίκους νιώθουνε κομμάτι Έλληνες και οι ίδιοι; Δύσκολο ερώτημα! Ένα γκρίζο φαγωμένο στρογγυλό κτίσμα μας χωρίζει από αυτόν επίσης από το δρομάκι προς την πλατεία του … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε ΜΙΑ ΜΑΣΚΑ ΕΝΑ ΚΕΝΟ*** ΓΕΝΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΤΙΤΛΟΣ ΕΝΟΣ ΕΚΑΣΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΑΥΤΗΣ, ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΟ ΤΟΥΣ

“Blood on the border”

"Blood on the border"* (from my book of selected poetry, Quo Vadis?) It is no use repeating the question or trying to find an answer: why does man inflict pain unto himself, and upon  others? Stomping blossoming flowers it is a mega crime! The inhuman side of man is well looked after… Ironically, he calls … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “Blood on the border”

Ο Ερμαφρόδιτος

Ο Ερμαφρόδιτος Να συλλάβω το θαύμα της παρουσίας σου πασχίζω Ερμαφρόδιτε, γιε του Ερμή και της Αφροδίτης, τη φλόγα  που γλύφει το μέτωπό σου που σμίγει με την άλλη της κώμης  σου, το μάτι των σπινθήρων που χτενίζει τα σύμπαντα, το κορμί το πλάνο, το  λυγερό, που σαϊτεύει  τη ζωή γεμάτο ορμή και ζέση, της … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Ο Ερμαφρόδιτος

Η Οδηγήτρα και το εναντίον της, έγκλημα!

Η Οδηγήτρα και το εναντίον της, έγκλημα! ********* Σε μια πεζούλα κάθησα. Ήμουν αποσταμένη κι ήταν αργά το δειλινό και η λίμνη μαυρισμένη κι απάνω μου μουρμούριζαν τα φύλλα του πλατάνου... Και το φεγγάρι ολόγιωμο, γλυκούτσικο, ερωτιάρικο γλύστρησε τον αυχένα και τώρα άσεμνο, γυμνό μέσα στο κρύο δείλι παίρνει την τσάρκα του αργό κι από … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Η Οδηγήτρα και το εναντίον της, έγκλημα!

Λίθινες Λεπίδες… (από το βιβλίο μου ποίησης “Ψίθυροι-Λογάρια Αγάπης”)

Λίθινες Λεπίδες... Οι Λίθινες Λεπίδες... Ανασταίνουν ή Σκοτώνουν τις Ελπίδες; Τ’ απίστευτα ύψη, τις μυθικές μορφές που φυλάσσονται από μάτι ανθρώπου, στόχευσες!.. Στα ύψη τα ατελεύτητα όπου οι λίθινες λεπίδες, των θνητών σαρώνουν τις ελπίδες!.. Όμως εσύ διαφέρεις... δεν πτοείσαι. Κι αν κορυφές απάτητες είναι κι ύψη σαβανωμένα, το λιγοστό οξυγόνο τους φλερτάρεις, την αγριότητά … Συνεχίστε νὰ διαβάζετε Λίθινες Λεπίδες… (από το βιβλίο μου ποίησης “Ψίθυροι-Λογάρια Αγάπης”)